Taarkashi (i.e. wire inlaying) is the technique of inlaying fine brass or copper wire into carefully chiseled grooves in a wooden surface. It is an ancient Persian art. Mogul emperors valued inlay works in wood and encouraged Persian craftsmen to migrate to India, where the variety and quality of exotic woods were vast.

The motifs and patterns were originally geometric shapes, floral and leaves and likewise which were intended to decorate palaces and temples.

تاركشی هنری باستانی است كه در دوران تيموريان از ايران منشاء گرفته است. پادشاهان مغول به معرق كاری علاقه زيادی داشته و مشوق اين هنر نزد ايرانيان بودند. هنرمندان ايرانی اين رشته به دليل تنوع نقش و استحكام چوب های هندوستان به آن ديار مهاجرت كرده وآثار بديعی به وجود آورده اند.

تاركشی يكی از هنر های مشتق از معرق ميباشد. در تاركشی سيم های نازكی از مس يا برنج در شكافهای بسيار ظريفی كه در سطوح چوبي ايجاد ميگرديد قرار داده ميشدند. نقوش اكثرا برگرفته از سبك هاي مغول و هندی بود و عموما شامل نقش های هندسی، گل نقش های تزئينی، نقش برگ چنار، انگور و ساير ميگرديد. اين هنر برای نقش آفرينی بر روی در های معابد كاربرد داشت ليكن در قرون 18 و 19 ميلادی به اغلب مصنوعات تزئينی منازل گسترش يافت.